Mijlpalen

mijlpalen

Het was op de begrafenis van mijn vader in 1987 dat een goede vriend tegen me zei: “Wat vreselijk om je vader te moeten missen en vooral de hoogtepunten in je leven die nog komen niet met hem te kunnen delen.”

Ik moet zeggen ik had al wat ervaring na de dood van mijn moeder in 1975 maar ik was toen nog zo jong en de hoogtepunten kennelijk nog niet zo noemenswaardig dat de momenten waarop ik haar mistte niet extra anders aanvoelde, nee: ik mistte haar gewoon altijd en heel erg.

Ook al slijt alles door de jaren het went eigenlijk nooit. En het is waar, naarmate het is geleden worden de momenten die belangrijk zijn extra omdat je die niet kunt delen met je ouders. De mijlpalen als je eindexamen halen, afstuderen, je eerste baan, je vrouw met wie je besluit te trouwen, je eerste huis, je eerste en zoveelste kind en mogelijk kleinkind.

Al dit soort gebeurtenissen openen die wond aan je hart weer dat door de tijd wat was genezen. Het is als een geheelde wond die altijd toch gevoelig blijft.

Dat geldt overigens ook voor de dieptepunten die nu eenmaal ook bij het leven horen. Dat zijn de momenten waarop je niet zo direct iets wilt delen maar wel dat er iemand is waarvan je zeker weet dat ie er is. Beschikbaar op ieder moment van de dag en waar ook ter wereld. Alleen al die gedachte, die zekerheid geeft een rustig en vertrouwd gevoel. En als je ze dan niet meer hebt is dat heel erg, en zeker als ze dood zijn.

 

Advertenties

Plaats een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: