Proef

Experiment

Ik las onlangs een stuk over “regelarme wijkverpleging’ waarbij men een proef gaat doen om te kijken welke effecten het schrappen van 1/3 van de administratieve regels heeft op de kwaliteit van de zorg. In gewoon Nederlands betekent het of de patiënt er iets van zou merken, tenminste dat hoop ik.

Er zijn 2 zaken die mij hierbij opvallen. Het betreft hier een experiment en het duurt 4 maanden. De aanname hierbij is dat men al jaren weet dat de wijkverpleging gebukt gaat onder allerlei onzinnige regels waar men zich aan dient te houden. De beruchtste is de zgn. “5 minuten registratie” waarbij een verzorgende iedere 5 minuten moet opschrijven wat zij/hij aan het doen is én ook nog eens na ieder bezoek moet opschrijven wat er is gedaan. Laat deze twee regels eens even op u inwerken. Ik geloof dat een advocaat in de buurt komt van dit soort praktijken maar die verdient dan ook een veelvoud en doet het zeer waarschijnlijk met veel meer plezier.

En passant vermeld het artikel ook nog even dat als een verzorgende bij een patiënt binnen komt zich via een mobiele telefoon moet aanmelden, een soort van prikklok op afstand. Ik kan niet begrijpen dat deze regels, die al sinds 2009 door de 2ekamer zijn afgeschaft, nog steeds worden gehanteerd.

Waarom zou je een proef doen en waarom zou je die 4 maanden willen laten duren?Gaan we na die tijd weer terug naar de oude werkwijze? Als je weet dat de regeldruk te hoog is en als je weet dat daar wat aan gedaan moet worden wat wil je dan nog uitproberen? Waar twijfel je dan nog aan. Ik kan het niet anders uitleggen dan dat er krachten zijn die baat hebben bij al die regels en voor de vorm een proef hebben uitgeschreven. En, wie zegt mij dat 1/3 veel, weinig of genoeg is. Deze doelstelling lijkt te zijn opgeschreven vanachter een bureau ergens hoog in een kantoorpand ver weg van de dagelijkse praktijk als een mooie uitdaging.

Uit een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau blijkt dat ruim een derde van de 16-plussers (36%) informele hulp geeft. Dat zijn circa 5 miljoen mensen. De meesten van hen geven mantelzorg (32%): persoonlijke verzorging, huishoudelijke hulp, vervoer, administratieve hulp of emotionele steun. Er zijn ruim 1 miljoen vrijwilligers actief in de hulp of ondersteuning. Daaronder schaart het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) ook incidentele vrijwilligers en vrijwilligers die niet via een organisatie actief zijn.

Al deze mensen registreren niet wat ze iedere 5 minuten aan het doen zijn, laat staan dat ze inklokken als ze bij hun geliefde de woning binnengaan. Het enige dat ze gebruiken is hun hart, het gezonde verstand en compassie voor de medemens. Daar hoor je geen klachten over de magere kwaliteit van de zorg die zij leveren behalve dan dat ze overbelast raken door de zware verantwoordelijkheid die zij dragen.

Misschien moet deze groep eens overwegen een proef te doen met het invoeren van maar één van deze regels en kijken wat het effect ervan is op hun leven en op dat van de patiënt. Ik weet zeker dat die nog geen 4 dagengaat duren en ik weet zeker dat er geen mens is die daaraan mee zou willen werken.

 

Advertenties

Plaats een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: