Ambitie

Ik ben de 50 gepasseerd en het leuke van deze levensfase vind ik dat mijn omgeving steeds interessanter wordt. Ik heb het dan over mijn eigen tijdgenoten. Overal waar ik kom spreek ik met mensen die wat hebben meegemaakt. Ze hebben allemaal hun krasjes en krassen wel opgelopen. De turbo-yuppen-tjakka-taal is verdwenen. De gesprekken gaan eindelijk ergens over en het bellenblazen is gelukkig voorbij. De ambities zijn wat bijgesteld, of helemaal afgesteld, en je maakt je niet meer zo sappel over dingen zoals vroeger toen je nog dacht dat de hele wereld op je zat te wachten.

Het grote gevaar dat zich echter nu voor mij openbaart is dat ik de jongere generaties, laat ik zeggen de dertigers, benader met diezelfde houding van “ doe maar rustig jongen, het komt wel goed met jou en ga vooral op zoek naar iets wat je echt leuk vindt”.

Ik moest hier aan denken toen ik onlangs een jonge advocaat tegenkwam. Ruim een jaar getrouwd, baby op komst en hard bezig aan zijn carrière. Het ultieme doel voor hem was om zo snel mogelijk partner te worden. Ik vroeg hem: “ Wat verandert er eigenlijk wezenlijk als je dat bereikt hebt ? waarop hij antwoordde: “ Nou, ik krijg meer verantwoordelijkheid over deals en over mensen maar het belangrijkste is dat ik dit werk niet meer voor een “schamel” salaris maar voor het tienvoudige hoef te doen. Waarop ik zei: “ Ja maar als die pay-check jouw enige hoogtepunt van de maand is, dan zou ik gaan nadenken of je niet iets anders moet gaan doen, want dat hou je dan niet lang vol lijkt me “. Einde preek.

Enige tijd later toen ik het gesprek nog eens de revue liet passeren realiseerde ik mij dat iedereen recht heeft op zijn eigen ambities en doelen in het leven en dat ik die hen vooral niet moet ontnemen omdat ik nu eenmaal net iets verder en iets belegener ben dan die billenbijters van rond de dertig.

Maar ik dacht ook aan al die blindgangers die weigeren na te denken over wat ze nu echt drijft in het leven en die zichzelf op die leeftijd nog zo slecht hebben leren kennen dat ze blijven steken in dommige en oppervlakkige reflecties als veel geld verdienen. Hierbij nog niet eens in staat om enige voorstelling te maken van wat je ervoor over moet hebben om zoiets te bereiken. Om nog maar te zwijgen over de vraag of de noodzakelijke competenties en vaardigheden wel voorradig zijn. Je hoort dan al snel dat men de kansen niet krijgt en alleen maar tegengewerkt wordt en dat het vroeger allemaal veel eenvoudiger was en sneller ging.

Als lid van de zogenaamde “verloren” generatie ( ja dat is echt een begrip uit de sociologie) kan ik melden dat ook ik die gedachten vroeger had en dat ze me weinig verder hebben geholpen. Wil je wat en kun je wat maar ben je het nog niet, dan is er voor mij maar één advies: Do you want to be one , act like one !

 

Advertenties

Plaats een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: