echte hulp

Ik zit sinds 1994, op en af, in de wondere wereld van klantvriendelijkheid. Het is dit jaar mijn jubileum zou je kunnen zeggen. En toen ik vorig jaar besloot dat ik een blog wilde hebben wist ik nog niet precies waar het over zou moeten gaan. Ik kocht een boek van een selfmade blogger die mij adviseerde: ” Begin gewoon en kijk maar waar het op uitdraait !”. De eerste berichten waren  niet erg samenhangend maar ik was wel begonnen. Het was duidelijk een fase van vingeroefeningen die mij het licht deed zien om mijn belevenissen in de klantvriendelijkheid in een blog op te schrijven.

Zo was ik vorige week in een supermarkt waar het service-niveau en de prijzen een directe correlatie met elkaar vertonen en dus vol verwachting van wat mij nu weer zou gebeuren. Het is overigens geen garantie op avontuur want ook winkels die denken een ander prijsnivo te kunnen hanteren dat past bij hun niveau van klantbehandeling hoeft bepaald geen dooie boel te zijn.

Enfin, ik struin door de winkel en ben op zoek naar een potje mosterd. Ik ben een man en dus is het lastig om direct hulp te vragen, maar na vier keer de winkel nauwkeurig te hebben gerechercheerd moet ik mij gewonnen geven en ga op zoek naar een medewerker die door haar uniform non-verbaal communiceert dat ze van hier is en mij de exacte locatie van de mosterd kan vertellen. De medewerkers in dit soort winkels verlagen zichzelf vaak als derderangs vakkenvullers die het contact met de klant zoveel mogelijk proberen te vermijden. In mijn slechtste gedachten denk ik nog wel eens dat ze dit gedrag van bovenaf bevolen krijgen. Eindelijk een medewreker gevonden en vraag haar waar de mosterd staat waarop zij, druk doende een kartonnen doos leeg te gooien in het schap, zegt: ” oh die staat naast de rijst” , en vervolgt haar gooi- en smijtwerk.

Het is vaak de secundaire reactie die dit soort van gedrag bij mij veroorzaakt gelijk een uppercut van een bokser waar je je na een tijdje bij bewustzijn van realiseert : wat gebeurt hier ! De dame gaat er klaarblijkelijk van uit dat ik niet weet waar de mosterd staat maar zeker wel waar de rijst staat. Natuurlijk en zeer logisch gedacht, immers iedereen weet waar de rijst staat en maar weinigen de mosterd. Uit mijn verdoving ontwaakt spoed ik mij op weg naar de rijst en ,wonder boven wonder, … gevonden !

En weet je wat nou zo geweldig was: de mosterd stond ernaast.

Advertenties

Plaats een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: